Nuffnang Ads

Monday, 22 October 2012

ဘ၀ ထဲ က ကဗ်ာ
 
              ဘဝနွစ္ခု ၾကား ဗ်ာမ်ား ေနရသူ
 
                        * သံတမန္ကေလး ငါ့ဘဝ၊
                                       တက္လိုက္ရတဲ့ ဧည့္ခံပဲြ၊
                                       နဲႊ လိုက္ရတဲ့ မိတ္ဆံုပဲြ၊
                                       ပဲြေတြ ပဲြေတြ တစ္ေလွ်ာက္၊
                                       ေသာက္လိုက္ရတဲ့ အေဖ်ာ္ ယမကာ၊
                                       အရသာက အစံု၊
                                       အဖံု ဖံုေသာ အသြင္၊
                                      ခိိ်ဳ ခ်ဥ္ ဖန္ခါး၊
                                      လွ်ာဖ်ား အထက္၊
                                      စဲြမက္ ေစရာ၊
                                      အကုန္ ပါေလသေပါ့၊
                                      အစ ကေတာ့ ဟုတ္သလိုလို။
 
                                   * အစား အစာၾကေတာ့လဲ၊
                                      နဲႊ ေလသမွ်ကို၊
                                      ပဲြ တိုင္း လိုမွာ၊
                                      ထိပ္တန္း ပါလို႕၊
                                      ဆိုကာ ရမဲ့၊
                                      တကယ့္ အမယ္ေတြ တည္ခင္း၊
                                      ခဏျခင္း  မွာေတာ့၊
                                      ခံတြင္းက လိုက္သလိုလို။

                                   * အစပိုင္း ေတာ့ ဟန္တေမာ့ ေမာ့၊
                                      တစ္ေၾကာ့ နွစ္ေၾကာ့၊
                                      အၾကိမ္ၾကိမ္ ေသာ့ လာေတာ့၊
                                      ေမာ့ ေနတဲ့ ငါ၊
                                      ျပႆနာ၊
                                      အာသာ မေျပ၊
                                      ေရဘဲ ငတ္သလိုလို၊
                                      အဟာရဘဲ ျပတ္ သလိုလို၊
                                      ဘာ လိုေနလဲ မသိ၊
                                      ဇာတိ က ျပေလျပီ။ 
 
                                    * အိမ္ျပန္ေရာက္မွ၊
                                       မီးဖိုေခ်ာင္ ေနာက္၊
                                       ေမႊကာေနွာက္ျပီး၊
                                       မာေတာက္ ထမင္းၾကမ္း၊
                                       ငပိ ရည္ဆမ္းလို႕၊
                                       ပဲၾကမ္း ေက်ာ္ေလး၊
                                        တျမံဳ တေထြးကို၊
                                        ေရေႏြးၾကမ္း နဲ႕၊
                                        အငမ္း မရ၊
                                        ေျမွာကာခ် မွ၊
                                        ငါ့ရဲ့ ေရႊဝမ္း၊
                                        ျငိမ္းခ်မ္း ၾကည္လင္၊
                                        ဘဝင္မွာက်၊
                                        တင္းတိမ္ရသည္၊
                                        ေၾသာ္ ---ငါက ေတာသား ေပပဲကိုး။


                                                            စိုးလိွဳင္   ( မန္းတကၠသိုလ္)


--------------------------------------

                                   " ကြက္လပ္ ကေလး  "

                                          * သူငယ္ခ်င္း၊
                                             မင္းမလဲ--- သြားခဲ့ တဲ့ နိုင္ငံျခား၊
                                             အေခါက္ ေပါင္းလဲ မ်ားလွ ေပါ့၊
                                             အားကေတာ့ က်တယ္ကြာ၊
                                             ေတြ႕ဘူး တာေတြ၊
                                             ၾကံဳ ဘူးတာေတြ၊
                                             ျမင္ဘူးတာေတြ၊
                                             ၾကား စမ္း ပါရေစကြာ။

                                         * အင္း--- အေမးရိွေတာ့ လည္း၊
                                            အေျပာ ရိွရ မွာဘဲေပါ့၊
                                            အိနၵိယ က အ၈ၢ ရာမွာ၊
                                            အျပာေရာင္ ေကာင္းကင္ ေနာက္ခံ၊
                                            အျဖဴ ေရာင္မွန္ ေက်ာက္ သလင္းနဲ႕၊
                                             ထင္း ေနေအာင္လွတဲ့၊
                                             ရွာ ၈်ဟန္း  ရဲ့ အခ်စ္ သက္ေသတည္ရာ၊
                                             တတ္ဂ်္  မဟာ၊  ေရာက္ခဲ့ပါရဲ့။

                                         *   ရုရွားက ကရင္မလင္၊
                                              ရင္ျပင္နိီနီ၊
                                              အခြ်န္ နီနီ၊
                                               နာရီစင္နီနီ၊
                                               တံတိုင္းနီနီ၊
                                               ၾကည့္ ့ေလရာ နီ၊ အားလံုးနီ၊
                                               လူပါနီ သြားမလားထင္ရ၊
                                               ငါ ကေတာ့ မနီ ပါဘူးကြာ၊
                                               ေရာက္ခဲ့ တာ ေျပာတာပါ။

                                             * ေသာ ေကာ ေရာေကာ၊
                                                အတိုခ်ဳပ္ပဲ ေျပာ ပါရေစေတာ့၊
                                                တရုတ္ က တံ တိုင္း မဟာ၊
                                                ပါရီ က အီဖယ္ တာဝါ၊
                                                အီတလီက ပီစာ ၊
                                                ေစာင္းေနတာ အံ့ စရာပ၊
                                                ခန္႕ ညား ဝင္းၾကြား၊
                                                ဝမ္းဒါး--ဝမ္းဒါး -- ေဝါလ္ ဝမ္းဒါး ၊
                                                အားလံုး အစံု ၾကံဳ တုန္း ဝင္ခဲ့ပါရဲ့။

                                             * ေအာ္---သူငယ္ခ်င္း၊
                                                မင္း ရဲ့ အေတြ႕ အၾကံဳ၊
                                                အံ့ အကုန္ ပါဘဲကြာ။

                                            * ငါ့မွာေတာ့၊
                                               ျမန္မာ့ အလယ္ပိုင္းက၊
                                               ေရွး က်တဲ့ အေမြ၊
                                               ပုဂံ ေျမ၊
                                               ရွမ္း ေျပက အင္းေလး၊
                                               ေဖြးေနတဲ့ သဲေသာင္၊
                                               ေငြ ေဆာင္ နဲ႕ ငပလီ ကမ္း၊
                                               ဒါ ေလာက္သာ အနိုင္ နိုင္၊
                                               လွမ္း နိုင္တဲ့ ဘဝ၊
                                               မင္းက ေတာ့ ေျခရာျခင္း ထပ္ျပီးေရာ ပါ့ ေနာ္။

                                            * အိုး--- နိုး နိုး၊
                                               ငါက ပဂိုး (ပဲခူး) ဟို ဘက္၊
                                               ပိုျပီး ခရီး မဆက္ခဲ့ဘူး ပါ၊
                                              ဒါထက္----၊
                                              အဲဒီ ဘက္ေတြ၊
                                              ေျခရွည္ ဖို႕ ေရာ၊
                                              လို ေကာ လိုေသးလို႕ လားကြာ။

                                            * အင္း--သူငယ္ခ်င္း၊
                                              မင္းရဲ့ အျဖစ္က၊
                                              တစ္ဝက္ ကက်က္၊
                                              တစ္ဝက္က ပ်က္၊
                                              စားရခက္ တဲ့ ေပါင္မုန္႕လိုပါလားကြာ။


                                                                  စိုးလွိဳင္   ( မန္း တကၠသိုလ္ )

---------------------------------

                  အေပၚယံ အလႊာ ကို ခြာ ၾကည့္ျခင္း

                                     * ကြ်န္ေတာ္ ေတာသား၊
                                        ေလယာဥ္ပံ်လား၊
                                        အို-- လား လား မွ မသိ၊
                                        စီးဘို႕ အထိ ကေတာ့ ေဝ လာ ေဝး၊
                                        အေတြး ထဲမွာပင္ မ ထား၊
                                        သြားရ ေတာ့ နိုင္ငံျခား၊
                                        စီး မ်ား စီး ရ ေတာ့ ၈်က္ ေလယာဥ္၊
                                        ေဝဟင္ မွာ လြင့္ လို႕၊
                                        အရင့္ အရင္္ က အိမ္ မက္ ပင္ မမက္ ဘူး၊
                                        ေၾသာ္ ---ကံ ထူး လို့ေလလား၊
                                         အေမ့ ေက်းဇူး ေပလား၊
                                         လားေပါင္း မ်ားစြာ၊
                                         ကြ်န္ေတာ္ ဟာ မသိ၊ ပေဟဠိ။

                                      * အေမ  ေရ၊
                                         တစ္ခါ တစ္ေလမွ၊
                                         မေခြ် ဘူးတဲ့ ပန္း ၊
                                         ေဝဘူး တဲ့ အနမ္း ၊
                                         ခ်မ္းျမ တဲ့ အေထြး၊
                                         ေနြး လွ် တဲ့ အေငြ႕ေတြေၾကာင့္၊
                                         အတိတ္ ေမ့သြား တဲ့ ကြ်န္ေတာ္၊
                                         ေဖၚ လိုက္ေတာ့ ေနာက္ေၾကာင္း ၊
                                         အေဟာင္းကို ေဘးခိ်တ္၊
                                         အရိပ္ကို ပစ္ခြာ သြား၊
                                         ထား ရစ္ခဲ့တဲ့ အျပစ္ ၊
                                          ေစ့ေစ့စစ္ လိုက္ေတာ့၊
                                          ျဖစ္တည္ရာ ဗီဇ မွာ ၊
                                          ကြ်န္ေတာ္ဟာ၊
                                          ဘာ အနွစ္ မွ မရိွသူပါလား အေမ။


                                                           စိုးလိွဳင္ ( မန္းတကၠသိုလ္ )

----------------------------------------------

                    " စစ္တမ္း ေလးတစ္ခု "

                                             *  " ငါ " ဆိုတဲ့ငါ၊
                                                 " ေနမင္း " လို လင္းတဲ့ ငါ၊
                                                  အေတာ္ ဟုတ္ပါလား၊
                                                  အထင္ကေတာ့ တစ္ခဲြသား၊
                                                  စီးထားတဲ့ ဖိနပ္က" ဘာလီ " 
                                                  ခါးပတ္ က " ၈ူခီ် "
                                                  ကုတ္အကၤီ် က " အိဗ္ စိန့္ေလာရင့္ "
                                                  ေဈးကျဖင့္ ၾကီး ပ။

                                            *   ဒါေတာင္၊
                                                အိပ္ေထာင္ထဲက " ေမာင့္ ဘေလာင့္ "  အနက္၊
                                                လက္ထဲက " ရိုးလက္ အိြဳက္စတာ " ၊
                                                ထည့္တြက္တာ မပါေသး၊
                                                အေဝးက ၾကည့္ျပန္ ေတာ့၊
                                                နိုင္ငံတကာ သံတမန္၊
                                                ငါ့ ဟန္က အေၾကာ့၊
                                                ခပ္ ေမာ့ေမာ့ ကေလး၊
                                                အစည္းေဝး ခန္းထဲ ဝင္လိုက္ပါသည္။

                                            *  နိုင္ငံတကာ၊
                                                ျပႆနာစံုတဲ့ပဲြ၊
                                                ကိုယ့္ စည္းထဲ အေရာက္မွာ၊
                                                ဝင္ႏြဲ ဘို႕ၾကံဳလာေတာ့၊
                                                အသင့္ျပင္လာတဲ့ စာ   က၊
                                               " အာ၈်င္ဒါ "   ထဲ မပါ၊
                                               " ဆပ္ဗ္ ၈်က္ "   နဲ႕လဲ ကြာ၊
                                                  ဟာ...... ငါ ဘာလုပ္ရမလဲ၊
                                                  မေျပာလဲ မျဖစ္၊
                                                  အားေတြကိုညွစ္၊
                                                  ျဖစ္မိ ျဖစ္ရာ၊ ေျပာမိတာက၊
                                                " မစၥတာ ခ်ယ္ယာမင္ ၊
                                                  ေလဒီးစ္ အင္ ၈်င္တယ္လ္မင္- အက္ သည္ ေအာက္ဆက္........"
                                                  ဒီတင္က ထက္၊ ေရွ႕ မတက္၊
                                                  ေဘး ဘက္က လူ၊
                                                  ကူမည့္  သူလည္း မရိွ၊
                                                  ရင္ပူ ေျပေပ်ာက္၊
                                                  ေရ ေသာက္ရင္း လည္ေခ်ာင္း ရွင္း၊
                                                  အဟင္း .......အဟင္း .......နဲ႕၊
                                                  သက္ျပင္း ေတြခ်၊
                                                  အားပါးတရ- ကယ္ၾကပါဦးဗ် လို႕၊
                                                  ေအာ္လို႕လဲ မရ၊
                                                  ဒုကၡ လွလွၾကီး ေရာက္ခဲ့ပါသည္။

                                               *  ျဖစ္စဥ္ အဆံုးမွာ၊
                                                " ငါ " ဟာ ဘာလဲ၊
                                                  ကိုယ့္ေရာင္ဝါ ကိုယ့္အဆင္းနဲ႕၊
                                                " ေနမင္း " ေလ လား၊
                                                   ေရာင္ျပန္ အလင္း နဲ႕ " လမင္း " ေပ လား၊
                                                   စစ္ တမ္းမ်ားထုတ္၊
                                                   ရွက္ရွက္ နဲ႕ ေခါင္းကိုကုတ္၊
                                                    အလုပ္ရွဳပ္ ရျပန္ ပါျပီ။

                                                                     စိုးလိွဳင္    ( မန္း တကၠသိုလ္ )



 

No comments:

Post a Comment